Eins og kunnugt er, þykir innsigling stórskipa á Eyrarbakkahöfn bæði erfið og hættuleg og eigi fær öðrum en seglskipum, er þó mega eigi vera stærri en 3-4 hundruð smálestir. Þau voru eigi svo stór, skipin sem sigldu þangað, nú fyrir 40-50 árum, en samt sem áður urðu þau að bíða byrjar, jafnvel allt að þrem […]
Miðvikudaginn 23. júlí 1913 var lagt af stað í aðra bílferðina, sem farin hefur verið austur yfir Hellisheiði héðan úr Reykjavík austur að Stokkseyri, og er þar með átt við hinar reglulegu bílferðir þessa leið, án þess að telja ferð Thomsensbílsins. Fyrsta bílferðin hafði verið farin nokkru áður þá um sumarið, en ekki kann ég
Ferðalög fótgangandi manna á leið til Reykjavíkur og þaðan aftur voru mjög tíð einkum að vetrarlagi, fyrir jólin og eftir nýárið. Oftast voru 3-4 menn í hópi, og fóru þeir ferðir þessar til þess að viða að sér ýmsum þeim vörum, er þá og einkum útgerðarmenn vanhagaði um, en á þrotum voru eða með öllu
Allra þeirra mörgu heimilismanna og annarra, er heima áttu að Syðra-Seli, þar sem foreldrar mínir bjuggu allan búskap sinn frá 1854 til 1887, minnist ég ávallt með virðingu og þakklæti sökum þess, hversu trúir þeir voru, hver í sinni stöðu, vinnusamir og vildu allt hið bezta, sem þeim gat til hugar komið, gjöra til heilla
Þegar foreldrar mínir fengu ábúðarjörð sína 1854, fengu þau 6 hesta töðugresis af henni. Túnið var kargaþýft, en á þeim 33 árum, sem þau bjuggu þar, létu þau slétta túnið svo og færa það út, að síðustu árin fengu þau 150 til 160 hestburði góðrar töðu. Engjarnar voru litlar, en notadrjúgar, því að á þeim
53-Áburður og engjarækt, heimilisiðnaður og fleira Read More »
Lengstu fjallskilin voru að fara í Norðurleit og síðar enn lengra eða inn í Arnarfell. Var þá farið á sunnudegi 12 dögum fyrir réttir, en í Norðurleit á miðvikudeginum næsta. Þeir, er fóru á Fit (Sultarfit), lögðu af stað neðan að á laugardegi, og þeir, sem fóru í Ver, sunnudaginn næsta þar á eftir, en
Mótekja þar eystra var bæði rýr og vond nema í Ölfusinu og þar, sem háir bakkar lágu að ám og lækjum. Snemma á vorinu var farið að taka upp móinn. Grafir, 4-6 álna langar og 3-4 álna breiðar, voru gjörðar með því að stinga 3-4 skóflustungur, er einnig voru nefndar pálstungur, þangað til mórinn sást,
Karlmenn voru í vaðmálsfötum yzt, en innri fötin, nærbuxur og nærskyrtur voru prjónaðar úr smágerðu bandi. Þegar nærbuxurnar voru orðnar gamlar og gular af elli og nærri gatslitnar eða svo óhreinar og snjáðar, að ekki var lengur hægt að nota þær, voru þær hafðar yztar fata og utan yfir nýrri nærbuxum. Voru þær þá nefndar
Lýsing á þessu verður naumast nákvæm né tæmandi sökum þess, að hér er um víðáttumikið svæði að ræða og mismunandi atvinnurekstur. Raunar má segja, að hér sé einungis um tvær höfuðatvinnugreinar að ræða, landbúnað og fiskveiðar, sem þó eru svo samantvinnaðar, að þær verða að skoðast sem ein óskiljanleg heild. Lífsafkoma flestra og nærri allra
Naumast held ég, að hjá því verði komizt að minnast á það hér, hvernig stjórnmálum var háttað á tímabili því, sem hér um ræðir. Þetta er að vísu engin nauðsyn, þótt nú á þessari víkingaöld stjórnmálanna muni það þykja sjálfsagt. En sem betur fer, er harla lítið af þeim að segja þaðan að austan. Þau
