Ungum varst þú giftugjafi Gleði veittir, þroska og dug, Ritaðu ávalt slíka stafi Stundáðu ment og vinarhug. Ungar sálir áttu að móta Iðju til og heillar þjóð, Verndaðu allt sem er til bóta , Æskudug og gleðimóð. Sturlaugur Jónsson
Morgun á veraldar vegi vaknar og tendrar sitt bál, logar frá lýsandi degi ljóma í æskunnar sál. Iðandi af orku og móði Íslandi syngur hún ljóð, geymir í brennandi blóði betri og fegurri þjóð. Rís hennar djörfung og dugur, draumþunga veltir hún sterk samstilltar hendur og hugur hefja sín máttugu verk. Leiðir,
Hálf öld er liðin frá upphafi Ungmennafélags Stokkseyrar. En hvað þetta virðist ótrúlega stutt, þegar litið er til baka. Við gamlir Stokkseyringar, sem ungir fluttumst úr átthögum okkar, höfum margs góðs að minnast frá fyrri dögum austur þar. Fyrir hugarsjónum okkar rís oftlega mynd af litlum kaupstað, með grænum túnum og stórum matjurtagörðum. Við sjáum
Árið 1904 urðu þáttaskil í sögu þjóðarinnar. Í febrúar, það ár, var innlend stjórn mynduð í fyrsta sinn, Íslandsbanki stofnaður og starfaði nú auk Landsbankans. Erlendar selstöðuverzlanir höfðu lagzt niður. 1906 komst landið í símasamband við umheiminn. Heildverzlanir við Þýzkaland og England án milligöngu um Danmörk, fyrst í smáum stíl, en vaxandi á hverju ári.
Upphafið að hugsjónum og starfi ungmennafélagsskaparins, er í beinu framhaldi af þeim þjóðlegu vakningaröldu sem margra alda niðurlægingu íslenzku þjóðarinnar var vakin af Fjölnismönnum og Jóni Sigurðssyni á öndverðri 19. öldinni. Áhrif þeirrar vakningar voru mikil og djúptæk, sem æska landsins var hugfangin af. Verkefni voru mörg: Fegrun móðurmálsins. Alhliða sókn fyrir frelsi landsins og
Ég sé í anda æskustundir þær, sem átti ég í hópnum mínum kæra. Um þessa minning andar blíður blær. Margt blóm mér kært í skjóli hennar grær. En seltu hafs og sjávar nið mér ber hún. Með sólríkt vor um lendur hugans fer hún. Þar ungra kraft og röskleik reyndi á í ræðusnilld og
Á fyrstu árum aldarinnar var ferskur gróandi í félagsmálum íslenzku þjóðarinnar. Hvert félagið á fætur öðru var stofnað og starfsemi flestra þeirra stóð þegar í miklum blóma. Þótt mörg þeirra hafi nú gengið fyrir ætternisstapa, var einmitt á þeim árum lagður grundvöllur ýmissa þeirra félaga, sem enn í dag eru þróttmikil, starfandi samtök í efnahagslegu
Skipan afréttarmála er annað af elztu viðfangsefnum hreppanna. Í Grágás er sagt, að hver bóndi sé skyldur að láta safna geldfé öllu, er aðrir menn eiga í heimahögum hans, og láta reka til lögrétta þeirra, er hreppsmenn eru sáttir á, að vera skulu, og í Jónsbók segir, að þar skuli rétt vera, sem að fornu
Samkvæmt þjóðveldislögunum hvíldi framfærsluskyldan fyrst og fremst á ættinni, meira að segja allt til fimmmenninga, og fór það eftir sömu reglum sem um arftöku. En er ættina þraut að inna þessa skyldu af höndum, tók hreppurinn við og í sumum tilvikum þingsóknin eða fjórðungurinn eða jafnvel allt landið. Fátækum mönnum var skipt í tvo aðalflokka.
í hinum fornu þjóðveldislögum og Jónsbók er ekki getið beinlínis um önnur verkefni hreppa en framfærslumálin, sem hafa verið og eru enn í dag eitt af aðalviðfangsefnum þeirra. Þrátt fyrir það má ganga að því vísu, að þeir hafi látið fleiri mál til sín taka þegar á þjóðveldistímanum, og er þar einkum að nefna fjallskil
