Grjótlækur var hjáleiga frá Traðarholti og er getið fyrst í byggingarbréfi fyrir Skipum 1591, enda segir í Jarðabók ÁM. 1708, að hjáleiga þessi sé byggði fyrir manna minni. Grjótlækur fylgdi áður fyrr jafnan Traðarholtstorfunni í kaupum og sölum. Ekki höfum vér fundið heimildir fyrir því, hvenær hann varð séreign, en fyrir síðustu aldamót var Símon […]
Grímsfjós voru háleiga frá Stokkseyri, og er þeirra getið fyrst í manntali 1703. Hjáleiga þessi hefir öndverðlega verið byggð á fjósstæði heimajarðarinnar af manni þeim, er Grímur hét og býlið er við kennt. Grímsfjós fylgdu austurparti Stokkseyrar, og hélzt svo allt til þess, er erfingjar Adólfs Petersens á Stokkseyri seldu þau Grími í Nesi um
Það var hjáleiga frá Hæringsstöðum, og er þess getið fyrst, svo að kunnugt sé, í bændatali 1681. Í Jarðab. ÁM. 1708 segir, að hjáleiga þessi sé byggð fyrir manna minni. Gljákot fylgdi jafnan heimajörðinni, og svo er enn um þann helming þess, sem er eign Þorleifsgjafarsjóðsins. Hinn helmingur Gljákots gekk að erfðum til barna Gunnars
Svo var Ranakot í Stokkseyrarhverfi oft nefnt til aðgreiningar frá Ranakoti efra (Upp-Ranakoti).
Hann var hjáleiga frá Stokkseyri og nefndist fyrrum Rauðarhóll án frekari aðgreiningar og er getið fyrst með því nafni í manntali 1703 og Jarðab. ÁM. 1708. Eftir að nýtt býli var byggt úr Rauðarhólnum einhvern tíma fyrir 1600, þurfti að aðgreina býlin nánara. Var nýja býlið þá í fyrstu nefnt LitliRauðarhóll, en smám saman var
Það var hjáleiga frá Stokkseyri og upphaflega sel þaðan, sjá nánara um það við Stokkseyrarsel. Býli þetta fylgdi austurparti Stokkseyrar og var sem hluti af henni, unz það varð séreign við skipti eftir þau Stokkseyrarhjón, Adólf Petersen og Sigríði Jónsdóttur frá Móhúsum, og kom þá í hlut sona þeirra, Jóns og Adólfs. Þeir bræður seldu
Eystra-Stokkseyrarsel Read More »
Bugar voru hjáleiga frá Ásgautsstöðum, og er þeirra getið fyrst með nafni í Jarðabók ÁM 1708. Þar segir, að hún hafi verið byggð fyrir manna minni, en farið í eyði í fardögum það ár, megi og þetta hrakkot ekki aftur byggja nema til meins og skaða heimajörðinni. (Jb. ÁM, Il, 57). Bugar voru síðan í
