Bjarki Sveinbjörnsson

Sunnuhvoll er byggður um 1912 af Sigurði Ingimundarsyni kaupmanni. Guðmundur trésmiður Sigurjónsson frá Gamla-Hrauni bjó þar lengi og nú ekkja hans, Guðríður Jónsdóttir frá Túnprýði, Hinrikssonar.

Strönd byggðu þeir svilar Sigurður Hannesson frá Hjalla og Guðni Árnaso n söðlasmiður árið 1896.

Stokkseyri nefndust einu nafni mörg hús, er risu smám saman upp hið næsta Stokkseyrarbæjunum gömlu. Hús þessi voru um 15-20 að tölu, og töldust íbúar þeirra eiga heima á Stokkseyri án frekari aðgreiningar. Nú er þó svo komið, að ýmist hafa hús þessi fengið sérstök nöfn eða þau hafa horfið úr sögunni, svo að eftir

Stokkseyrarselskot var í byggð á árunum 1869-93 og 1897-1900. Það var þurrabúð hjá Vestra-Stokkseyrarseli, einnig kallað Selkot (manntal 1870) eða í gamni Pungur. Kot þetta byggði Sigurður Björnsson, áður bóndi á Efra-Seli, og bjó þar í 10 ár (1869-70). Þvínæst bjó þar allmörg ár Ingveldur Sveinbjörnsdóttir, fyrr bústýra Jóns Jónssonar í Lölukoti, þá Guðjón Guðmundsson

Sólvangur er byggður árið 1941 af Ásgeiri Hraundal.

Sólskáli er nefndur aðeins árið 1930 og bjó þar þá Hjálmtýr Sigurðsson. Var hús þetta byggt af honum sem sumarbústaður.

Sólbakki hét áður Ívarshús, sjá þar, en Karl Fr. Magnússon skírði húsið upp árið 1915. Árið eftir fluttist Karl að Hafsteini, og bjó þar síðan.

Slóra var einsetukot karls eða kerlingar og stóð í Stokkseyrartúni, þar sem nú er Bjarnahús. Enginn veit hvenær kot þetta var í byggð. (Sögn Bjarna Júníussonar).

Skálavík er nefnd fyrst árið 1918. Það hús byggðu systkinin Magnús Gunnarsson kaupmaður, áður bóndi í Brú, og Þuríður Gunnarsdóttir, ekkja Páls Þórðarsonar í Brattsholti, og bjuggu þar til dauðadags